پدید آمدن نوعی اشرافیت در پتروشیمی اروند

عصر جنوب: «مدیران پتروشیمی اروند برای اولین بار به شمار محدودی از کارگران پیمانی و خانواده‌هایشان اجازه داده‌اند در کلاس‌های آموزش شنای یکی از استخرهای وابسته به این واحد تولیدی شرکت کنند، اما هنگامی که همسران این کارگران پیمانی در کلاس‌ یاد شده حاضر شده‌اند، همسران کارمندان رسمی در اعتراض به حضور آنان، استخر را ترک کرده‌اند.»

منابع کارگری ایلنا در پتروشیمی اروند از وقوع ماجرایی خبر داده‌اند که از نهادینه شدن تبعیض و حتی پدید آمدن نوعی از اشرافیت میان کارگران پیمانی و کارمندان رسمی این واحد تولیدی حکایت می‌کند.

به گزارش خبرنگار ایلنا، این ماجرا در حالی اتفاق افتاده است که هنوز از صدور حکم حبس و شلاق برای ۴ کارگر پتروشیمی رازی که به تبعیض حقوقی میان خود و کارمندان رسمی اعتراض کرده بودند، یک ماه نمی‌گذرد.

بر اساس این گزارش، مدیران پتروشیمی اروند برای اولین بار به شمار محدودی از کارگران پیمانی و خانواده‌هایشان اجازه داده‌اند در کلاس‌های آموزش شنای یکی از استخرهای وابسته به این واحد تولیدی شرکت کنند، اما هنگامی که همسران این کارگران پیمانی در کلاس‌ یاد شده حاضر شده‌اند، همسران کارمندان رسمی در اعتراض به حضور آنان، استخر را ترک کرده‌اند.

به گفته منابع ایلنا، همسران کارمندان رسمی معترض بوده‌اند که چرا استخر آنان با همسران کارگران پیمانی یکی است و سپس گفته‌اند با همسران کارگران در یک استخر شنا نمی‌کنند.

در همین رابطه، یکی از کارگران پتروشیمی اروند به ایلنا گفت: اختلاف و تبعیض میان کارمندان رسمی و کارگران پیمانی در منطقه آزاد ماهشهر به حدی زیاد شده است که عده‌ای‌ شأن خود را بالا‌تر از کارگران تصور می‌کنند.

او با اشاره به فاصله سه برابری حقوق کارمندان رسمی و کارگران پیمانی پتروشیمی اروند، افزود: طبیعی است که اختلاف فاحش حقوقی میان دو گروه از کارکنان یک مجموعه که تقریبا کار مشابهی انجام می‌دهند و تنها تفاوتشان این است که گروهی بر اساس شرایط وزارت نفت و گروهی دیگر بر اساس شرایط وزارت کار استخدام شده‌اند، به چنین تکبر و بی‌اخلاقی‌هایی دامن بزند.

او در عین حال بیان کرد: مدیران پتروشیمی‌ها خانه‌های سازمانی را با آب، برق و گاز رایگان در اختیار کارمندان رسمی قرار می‌دهند و بسیاری از این خانه‌ها را با مبالغ ناچیزی به آنان واگذار می‌کنند. همچنین تمامی امکانات واحدهای پتروشیمی‌ از جمله رستوران‌ها، باشگاه‌های ورزشی، استخرها، سفرهای زیارتی و سیاحتی و… در اختیار مدیران این واحدها و کارمندان رسمی قرار می‌گیرند و کارگران پیمانی از این خدمات محروم مانده‌اند.