تفکیک استان‌ها؛

خوزستان شمالی، جنوبی و مرکزی؟

عـصــر جـنــوب| asrejonoob.ir: ایران دارای ۳۱ استان است. ترکیه با کمتر از نیمی از پهناوری ایران، ۸۱ و فرانسه با حدود یک سوم ، ۹۶ استان دارند. شمار کانتون های سوئیس، با پهناوری کمتر از آذربایجان خاوری، ۲۶  و یونان با داشتن تنها ۸ درصد  پهناوری ایران، دارای ۵۴ استان است.

از سوی دیگر، استان های ایران فقط به اعتبار مساحت، بس ناهمگون هستند، به گونه ای که کرمان بیش از ۳۱ برابر البرز است. در واقع پهناوری هشت استان مرکزی و خاوری، بیش از ۶۲ درصد کل کشور است. به راستی چرا شمار استان ها باید افزایش یابد؟

مدیریت سیاسی ساده تر

پهناوری سیستان و بلو چستان به تنهایی بیش از چهل کشور است. آشکارتر از آن است که با کوچکتر شدن جغرافیایی استان ها، توانایی مدیریت سیاسی، نظارت و حتی کنترل (رصد شبانه روزی) آسان تر خواهد شد.

کنترل فساد

کوچک تر شدن حوزه ی جغرافیایی مدیریتی به منزله ی آسان شدن و تشدید کنترل های قضایی، به ویژه افزایش نظارت اجتماعی بر این تنگنای فراگیر ملی است.

بومی سازی و اشتغال دانش آموختگان

افزایش نرخ به کارگیری بومیان و به ویژه دانش آموختگان در جایگاه های مدیریتی و خدماتی و سرمایه گذاری و…با افزایش شمار استان ها، در بیشتر کشورهای پیشرفته ثابت شده است.

پاسخ به تقاضاها

تا امروز بیش از ۴۲ تقاضا برای تبدیل شدن به استان به وزارت کشور رسیده است. پاسخگویی مناسب و علمی به این درخواست ها، جزو ارکان ابتدایی مردمسالاری است.

نظارت و کنترل های دقیق تر محیط زیست

دستیابی بیشتر و دقیق تر به آمار و اطلاعات ناحیه ای، به عنوان یکی از تنگناهای محوری ایران؛

طراحی و بر نامه ریزی آسانتر و دقیق تر محیط کسب و کار و بازار اشتغال و  نظارت دقیق بر سیستم مالیاتی.

از این دیدگاه و با در نظر گرفتن ترکیب ۳۶ عنصر، مانند آب، انرژی، جمعیت، فرهنگ و زبان و مذهب، شمار استان های ایران می تواند به ۷۲ واحد برسد. در همین چارچوب، شکل گیری استان هایی مانند: ورامین، خراسان مرکزی، خلیج فارس، لکستان، کردستان شمالی، سبزوار یا بیهق، فارس جنوبی، کاشان، بم، گلشن، مازندران غربی، مغان، خوزستان شمالی، خوزستان جنوبی، مرکزی و …بستر های مناسبی برای بالندگی این نواحی، رونق کسب و کار و پیشرفت ایران  را مهیا خواهد ساخت. ولی شرط بنیادین توفیق چنین سیستمی دگرگونی پایه ای در سیستم تمرکز گرای کنونی است.